Je kent het moment.

Je loopt naar dat gesprek toe waarvan je wéét dat het moet gebeuren.

Je hebt het voorbereid, je hebt de feiten helder, je hebt het al drie keer geoefend in je hoofd.

En dan zit je tegenover die medewerker.

Ze glimlacht vriendelijk.

Of kijkt juist wat afwachtend.

Of maakt een grapje om de spanning te breken.

En opeens gebeurt er iets in jou.

Je voelt druk op je borst.

Je eerste zin klinkt zachter dan je van plan was.

Je nuanceert voordat je überhaupt iets concreets hebt gezegd.

Je verzacht.

Je draait om de kern heen.

En na tien minuten loop je naar buiten met het gevoel:

“Waarom doe ik dit nou steeds zo?”

Veel startende leidinggevenden denken dat dit een communicatiefout is.

Of gebrek aan lef.

Maar dat is het niet.

Wat er echt gebeurt, je hersens lezen de situatie als spannend.

En op dat moment schiet er een denkstijl aan.

Die denkstijl kiest een route die veilig voelt, maar niet per se effectief is.

Onderzoek de volgende denkstijlen:

• #WegVan: maakt dat je zachter gaat praten, rondjes draait of te snel geruststelt omdat je een conflict wilt vermijden.

• #Samen: maakt dat je eerst verbinding wil houden, vóórdat je duidelijkheid geeft.

• #ExterneReferentie: zorgt dat je gaat “scannen”: vindt de ander dit oké? Doe ik het goed?

• #ControleBinnenZelf: maakt dat je verantwoordelijkheid pakt voor het ongemak van de ander.

Dat is niet raar.

Dat is menselijk.

In jouw gemoedstoestand merk je het ook:

• Spanning in je schouders.

• Een lichte kramp in je buik.

• Je adem die iets hoger zit.

• Je stem die iets vriendelijker klinkt dan je bedoeling.

Dit zijn lichaamssignalen die laten zien dat mogelijk een oude reactie uit je geschiedenis even meedoet.

Wat je mist is niet moed, maar taal

Je doet niet “raar” in lastige gesprekken.

Je doet wat jouw denkstijl denkt dat het veilig maakt.

Maar zodra je woorden krijgt voor wat er in jou gebeurt, dan krijg je grip.

Bijvoorbeeld:

“Oké, ik merk dat mijn #Samen-denkstijl nu aangaat. Ik wil de sfeer goed houden. Maar dit is een moment waarop ik juist mijn #NaarToe (helder doel wat je wil bereiken) nodig heb. ”

Die ene zin - in jezelf - verandert de dynamiek die er in jou plaatsvindt.

Hoe het anders kan. Voel je gemoedstoestand vóór je begint.

Als je spanning voelt, wees eerlijk: “Ik vind dit spannend.”

Dat maakt je rustiger.

Bepaal welke denkstijl je nodig hebt. Moet je richting geven? (#NaarToe)

Moet je begrenzen? (#ControleBinnenZelf, maar in balans)

Moet je luisteren? (#Reactief)

Stel je lichaam in op:

• Adem laag.

• Voeten stevig op de grond.

• Maak oogcontact.

• Durf punten te zetten

Heldere taal ontstaat doordat je na een belangrijke zin of opmerking een punt zet en dan stil bent. Hierdoor kan de ander ervaren wat je van hem of haar verwacht. Dit is bovendien vriendelijker dan omwegen maken en niet to the point komen.

Je bent niet fragiel, je bent afgestemd

Veel startende leidinggevenden denken dat ze “te gevoelig” of “te aardig” zijn.

Maar dat is niet zo.

Je bent afgestemd.

En dat is een kracht.

Alleen als die afstemming je gaat sturen, in plaats van andersom, dan verlies je jezelf.

En dan voelt een gesprek ineens zwaarder dan nodig.

Herkenning is geen zwakte.

Het is de ingang naar leiderschap.